Pielęgnica pawiooka – Astronotus ocellatus

OPIS:
Wymaga zbiornika o długości najmniej 150 cm. Podłoże z grubego żwiru. Dekoracje z korzeni i kamieni-otoczaków. Akwarium powinno być szczelnie przykryte, jednak szyba nie jest dobrym rozwiązaniem, ponieważ wyskakujące ryby z łatwością potrafią ją zbić. Najlepiej do tego celu zastosować siatkę ogrodniczą. Dekoracje z dużych korzeni. Wszelkie urządzenia w zbiorniku (grzałka, filtr, termometr) powinny być ukryte, ponieważ mogą ulec zniszczeniu przez ryby.
Rośliny w zbiorniku z młodymi egzemplarzami wyłącznie o grubych liściach. Dorosłe egzemplarze zjadają nawet najtwardszą roślinność. Ryby wychowywane od młodości przez jednego hodowcę, przyzwyczajają się do właściciela do tego stopnia że dają się karmić z ręki.

POCHODZENIE:
Ameryka Południowa
WIELKOŚĆ:
35 cm 
ZACHOWANIE:
Agresywna, terytorialna ryba. Najlepiej trzymać pojedyncze egzemplarze lub pary w dużym zbiorniku.
DYMORFIZM:
Samce większe.
TEMPERATURA:
20-25°C
WODA:
pH 6,0-7,5 ; woda świeża z bardzo dobrą filtracją. Często podmieniana.
POKARM:
Wszystkożerna. Kęsy należy dostosować do wielkości ryby. Chętnie zjada małe ryby, dżdżownice, kryl, rybie mięso. Należy zapewnić w diecie 12-20% pokarmu roślinnego.
ROZMNAŻANIE:
Temperatura 25°C. Zbiornik tarliskowy powinien być duży. Ikra składana na kamieniu. Wylęg następuje po około 2 dniach. Po tygodniu zaczynają pływać po zbiorniku. Na początku należy karmić larwami solowca, oczlikiem i pylistą suchą paszą. Młode szybko rosną. Rodzicie troskliwie opiekują się potomstwem. Należy bardzo uważać, kiedy w okresie tarła wkłada się ręce do akwarium. Ryby pilnujące ikry i narybku mogą silnie pogryźć rękę akwarysty.

SYNONIMY:
Acara compressus Cope, 1872
Acara hyposticta Cope, 1878
Astronotus ocellatus ocellatus (Agassiz, 1831)
Astronotus ocellatus zebra Pellegrin, 1904
Astronotus orbiculatus Haseman, 1911
Cychla rubroocellata Jardine & Schomburgk, 1843
Lobotes ocellatus Agassiz, 1831

Fot. Wikipedia