Proporczykowiec cynamonowy – Fundulopanchax cinnamomeus

Fundulopanchax cinnamomeus to niewielki, bardzo atrakcyjny gatunek z Afryki Zachodniej. Ryba wyróżnia się intensywnym, cynamonowo-czerwonym ubarwieniem z licznymi niebieskimi i czerwonymi punktami na ciele oraz płetwach. Jest stosunkowo spokojna i dobrze sprawdza się w akwariach gatunkowych lub z innymi małymi, spokojnymi rybami. Gatunek ceniony jest przez hodowców killifish ze względu na efektowny wygląd i stosunkowo łatwe rozmnażanie.

POCHODZENIE:
Afryka Zachodnia – głównie Kamerun. Występuje w niewielkich, wolno płynących strumieniach, rowach leśnych oraz w okresowych zbiornikach wodnych w obszarach tropikalnych lasów.

WIELKOŚĆ:
Samce: ok. 5–6 cm
Samice: ok. 4–5 cm

DYMORFIZM PŁCIOWY:
Samce są znacznie bardziej kolorowe – mają czerwono-pomarańczowe ciało z niebieskimi punktami oraz wydłużone płetwy. Samice są wyraźnie skromniej ubarwione, zwykle oliwkowo-brązowe z delikatnym wzorem i krótszymi płetwami.

ZACHOWANIE:
Ryba raczej spokojna, choć samce mogą być terytorialne wobec siebie, szczególnie w małych akwariach. Najlepiej trzymać jednego samca z kilkoma samicami. Preferują akwaria dobrze obsadzone roślinami, z licznymi kryjówkami.

WYMAGANA TEMPERATURA:
22–26°C

WODA:
pH: 6,0–7,2
Twardość: miękka do średniej (2–12 dGH)
Preferują lekko kwaśną wodę i spokojny przepływ.

POKARM:
Ryba mięsożerna. Najlepiej przyjmuje: żywy pokarm (larwy komarów, dafnie, oczliki), mrożonki (ochotka, artemia, wodzień), drobne pokarmy suche wysokiej jakości

ROZMNAŻANIE:
Fundulopanchax cinnamomeus jest gatunkiem ikrowym składającym jaja w podłożu roślinnym (tzw. spawner substratowy). W naturze ryby składają ikrę w gęstej roślinności przy brzegach strumieni i niewielkich zbiorników wodnych.

Tarło najczęściej odbywa się w godzinach porannych. Samiec intensywnie prezentuje barwy godowe i aktywnie zaleca się do samicy, prowadząc ją w gęstą roślinność lub do miejsca z mchem czy mopem tarłowym. W trakcie tarła para przyciska się do podłoża lub roślin, a samica składa pojedyncze jaja, które są jednocześnie zapładniane przez samca.

Ikra jest stosunkowo duża i lekko kleista, dzięki czemu przyczepia się do roślin, mchu lub włókien mopów tarłowych. Jedna samica może składać kilka–kilkanaście jaj dziennie przez wiele dni.

W hodowli często stosuje się:

• mopy tarłowe z włóczki akrylowej,
• mech jawajski,
• gęste rośliny drobnolistne.

Ikra rozwija się zwykle około 12–20 dni, w zależności od temperatury wody (im wyższa temperatura w bezpiecznym zakresie, tym szybszy rozwój). Często hodowcy wyjmują mop z ikrą do osobnego pojemnika, aby zapobiec zjadaniu jaj przez dorosłe ryby.

Po wykluciu się młode są stosunkowo duże jak na ryby jajorodne i od razu zaczynają pływać w toni wody. Początkowo karmione są: pierwotniakami (infusoria), mikro-robakami, świeżo wyklutą artemią.

Przy dobrej jakości pokarmie młode rosną stosunkowo szybko, a pierwsze wyraźne ubarwienie samców zaczyna być widoczne już po kilku tygodniach. W sprzyjających warunkach ryby mogą osiągnąć dojrzałość płciową po około 3–4 miesiącach.